Η Χουανίτα και ο Χόρχε παλεύουν με τον Κάρλος για να του αποσπάσουν το όπλο με το οποίο σημαδεύει απειλητικά τον κρόταφό του. Η αγωνία των υπόλοιπων μελών που παρακολουθούν την σκηνή να εξελίσσεται είναι μεγάλη. Η Καρλόττα, ο Αλεσάντρο, η Σάντρα, η μικρή Καρλίττα και η λαίδη Ελβίρα τα έχουν χαμένα καθώς ο δυνατός πυροβολισμός αντηχεί ανάμεσα στους τριάντατέσσερις σωμών τοίχους της τεράστιας έπαυλης των Μαρκές… Ο Χόρχε σωριάζεται στην πορδοροδοκοκκινοκανελλοσκατουλλή περσική μπουχάρα του καθιστικού με τους αρχαιοελληνικούς μαιάνδρους και τους 12 άθλους του Ηρακλή σε κεντρικό φόντο. Η λίμνη κατακόκκινου αίματος σε δευτερόλεπτα καταβρέχει το γκρι μαρμάρινο πάτωμα του κεντρικού καθιστικού. Την αβάσταχτη σιωπή διακόπτει η διαπεραστική κραυγή της Χουανίτα ενώ η Σάντρα φεύγει από την αγκαλιά της μητέρας της για να καταλήξει τρέχοντας πάνω από το ματωμένο σώμα του Χόρχε. Η Χουανίτα αρπάζει το ασύρματο τηλέφωνο και καλεί με τρεμάμενο χέρι το 100! Η Καρλόττα λιποθυμά στη θέα του ματωμένου Χόρχε. Ο Αλεσάντρο προσπαθεί να την συνεφέρει! Ο Κάρλος θολώνει στη θέα της τσουλίτσας Σάντρα να κλαψουρίζει πάνω από το κατακόκκινο γυμνασμένο σώμα του Χόρχε! Η ζήλια τον κυριεύει! Αρπάζει την Σάντρα από την ξανθιά κοτσίδα και την ρίχνει πίσω! Η Σάντρα ουρλιάζει από τον πόνο ενώ αποκαλύπτεται το νεανικό και σφριγηλό της μπούστο μέσα από το ματωμένο στενό μακό ροζ μπλουζάκι, καθώς το αίμα έχει καταβρέξει την λευκή της σάρκα… Αυτή αρπάζει τον Κάρλος από το πόδι και τον δαγκώνει στη γάμπα. Ο Κάρλος από τον πόνο σφαδάζει και με το άλλο πόδι κλωτσάει τη Σάντρα στο στομάχι! Η Σάντρα πετάγεται πίσω και χτυπάει με δύναμη το κεφάλι στο μαρμάρινο δάπεδο. Η δεύτερη λίμνη αίματος δεν αργεί να εμφανιστεί και να βυθίσει στο σκοτάδι την ημιλυπόθιμη Σάντρα! Η Ελβίρα κυριεύεται από μίσος και έχθρα για τα δύο αδέρφια που έφεραν το σπιτικό της σε αυτή την κατάντια…Τρέχει προς το όπλο που είναι αφημένο στο μαρμάρινο πάτωμα, το αρπάζει και σημαδεύει τα δύο αδέρφια.
-Ελβίρα: Ήρθε η ώρα να πάρω το αίμα της οικογένειάς μου πίσω!
-Χουανίτα: Τι πάτε να κάνετε? Σας παρακαλώ δείξτε έλεος!
-Ελβίρα: Μην μιλάς απολειφάδι!
-Αλεσάντρο: Ελβίρα, τι πας να κάνεις, λογικέψου προς θεού!
-Ελβίρα: Σκάσε κι εσύ! (προς την Χουανίτα και τον Κάρλος) Απαγάγατε την κόρη μου και τώρα κείτεται σε λίμνη αίματος! Ο κηπουρός μου αργοπεθαίνει και ο γιος μου έχει τυφλωθεί! Θα σας σκοτώσω όλους και θα σας θάψω στον κήπο για να ζήσω ήρεμη και ευτυχισμένη την υπόλοιπή μου ζωή!
-Αλεσάντρο: Ελβίρα σύνελθε! Η συμπεριφορά σου είναι ανάρμοστη και υπερβολική
-Ελβίρα: Βρε άει στο διάολο κι εσύ! (το όπλο εκπυρσοκροτεί και κτυπά τον Αλεσάντρο στο γόνατο)
-Αλεσάντρο: Ααααααααααααααααααααα! (Πέφτει στο πάτωμα. Σε λίγα δευτερόλεπτα δεν αργεί να εμφανιστεί και η τρίτη λίμνη αίματος στο μαρμάρινο πάτωμα του ψηλοτάβανου καθιστικού)
-Χουανίτα: Κύριε… (Τρέχει προς το μέρος του Αλεσάντρο)
-Ελβίρα: Ακίνητη τσουλίτσα! Νομίζεις ότι θα σε αφήσω να πλησιάσεις και τον σύζυγό μου μετά από όλα αυτά που έχεις κάνει? Γελιέσαι αδίστακτη πουτανίτσα! (την σημαδεύει και της ρίχνει στον ώμο)
Η Χουανίτα πέφτει από τον πυροβολισμό και χτυπάει το κεφάλι στο ξύλινο τραπεζάκι του τηλεφώνου και η επίχρυση επιτραπέζια λάμπα με το καπέλο από κόκκινο φυσητό γυαλί που βρίσκεται πάνω στο τραπεζάκι πέφτει στο κεφάλι της Χουανίτας, σπάει και ένα κομμάτι γυαλί τρυπάει το στομάχι της! Ο Κάρλος τρέχει προς την Ελβίρα και της αρπάζει τα χέρια. Αρχίζουν να παλεύουν για το ποιος θα διεκδικήσει το όπλο! Η δύναμη του Κάρλος όμως είναι μεγαλύτερη, καταφέρνει να της αρπάξει το όπλο και να την σημαδέψει απειλητικά. Η Ελβίρα τρέχει πανικόβλητη και αρπάζει ένα κινέζικο βάζο ζωγραφισμένο στο χέρι από έναν κινέζο γέροντα μοναχό και ετοιμάζεται να του το ρίξει στο κεφάλι! Ο Κάρλος πυροβολεί προς το μέρος της, η σφαίρα διαπερνά το βάζο σπάζοντάς το σε χίλια κομμάτια τα οποία εκτοξεύονται στον αέρα και σκορπίζονται σε όλο το καθιστικό! Η σφαίρα καταλήγει στο στήθος της Ελβίρας! Τα μάτια της γουρλώνουν από τον πόνο και το στόμα μένει ορθάνοιχτο σε μια έκπληκτη έκφραση πόνου και απορίας… Κοιτάζει τον δολοφόνο της για τελευταία φορά και για μερικά κλάσματα δευτερολέπτου μόνο για να σωριαστεί στο μαρμάρινο πάτωμα του καθιστικού στο οποίο πριν 30 χρόνια μπήκε πρώτη φορά νιόπαντρη, πριν 28 γέννησε τον Αλμπέρτο και πριν 25 χρόνια την αγαπημένη της Σάντρα…που έτρεχαν ανέμελα στο καθιστικό και η Ελβίρα με τον Αλεσάντρο τα χάζευαν αγκαλιά… Πολλά έχουν αλλάξει από τότε, μαζί τους και η Ελβίρα. Σταμάτησε να αγαπάει πραγματικά τα παιδιά και τον σύζυγό της και το μόνο που την ενδιέφερε είναι τα λεφτά και η φήμη της… Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες! Η αστυνομία καταφθάνει και πλημμυρίζει το καθιστικό αντιμετωπίζοντας την θέα πέντε ατόμων σωριασμένων και πληγωμένων στο πάτωμα σε μια τεράστια λίμνη πηγμένου και κατακόκκινου αίματος.
Στο γενικό νοσοκομείο του Μπουένος Άιρες οι δημοσιογράφοι και τα κανάλια έχουν κατακλείσει την αίθουσα αναμονής περιμένοντας μία ευκαιρία για ν α αποσπάσουν έστω ένα σχόλιο για το τραγικό συμβάν που έπληξε την πάμπλουτη και διάσημη οικογένεια των Μαρκές και την πάμφτωχη και δύσμοιρη οικογένεια τον Φουάρεθ. Στο κρεβάτι του πόνου βρίσκονται ξαπλωμένοι ο Αλεσάντρο, η Χουανίτα, η Σάντρα, ο Χόρχε και η Καρλόττα ενώ η μικρή Καρλίττα κοιμάται στην ζεστή αγκαλιά του Κάρλος που πριν λίγες ώρες υπήρξε ο απαγωγέας της αλλά τώρα ο σωτήρας και η μόνη της παρηγοριά… Ο Αλμπέρτο περιμένει έξω από το νεκροτομείο για να αναγνωρίσει το πτώμα της μητέρας του, ίσως με την αφή και την οσμή μιας και είναι τυφλός, αλλά είναι το μόνο μέλος της οικογένειας που είναι διαθέσιμο για αναγνώριση! Πανικοβλημένη καταφθάνει στο νοσοκομείο και η Ντολόρες που μαθαίνει τα νέα της οικογένειάς της από την τεράστια γιγαντοοθόνη στο καζίνο που ξενυχτούσε εκεί για 3 μερόνυχτα. Από πίσω της και η Τσικίτα με το γιο της Χουάν!
-Τσικίτα: Κάρλος! Ξαδερφούλη μου καλέ! Πως είναι η Χουανίτα? Μόλις έμαθα τα νέα από την τηλεόραση έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα! Οι γιαγιάδες, ο πατέρας και ο θείος είναι στο σπίτι και πεθαίνουν από την αγωνία τους! Τι είναι αυτό που μας βρήκε πάλι…
-Κάρλος: Μην ανησυχείς Τσικίτα! Όλα πήγαν καλά και η Χουανίτα τώρα ξεκουράζεται… Της έκαναν εγχείρηση για να της αφαιρέσουν την σφαίρα από τον ώμο και το γυαλί από το στομάχι. Είπαν ότι θα γίνει γρήγορα καλά με την κατάλληλη θεραπεία.
-Ντολόρες: Οι υπόλοιποι?
-Κάρλος: Ο κύριος Αλεσάντρο εγχειρίστηκε στο γόνατο ενώ ακόμα η κατάσταση είναι κρίσιμη από το κτύπημα στο κεφάλι καθώς έπεσε από τον πυροβολισμό, η Σάντρα έπαθε διάσειση και ρήξη σπλήνας από το σοκ του πυροβολισμού και είναι σε κρίσιμη κατάσταση από ακατάσχετη αιμορραγία, ο Χόρχε χρειάζεται επειγόντως μεταμόσχευση νεφρών μιας και η σφαίρα τον βρήκε και στα δύο τα νεφρά ενώ η Καρλόττα από το χτύπημα στο κεφάλι υποβλήθηκε σε εξετάσεις και ανακάλυψαν όγκο στο κρανίο! Η κυρία Ελβίρα δυστυχώς είναι νεκρή…
-Ντολόρες: Επιτέλους πέθανε η μέγαιρα! Αει στο διάολο μας έφαγε την ζωή!
-Αλμπέρτο: Γιαγιά προς θεού πως μιλάς έτσι!!! Μην ξεχνάς ότι μιλάς για την μαμά μου και την γυναίκα του γιου σου! Ποτέ δεν την συμπάθησες και δεν δίσταζες σε κάθε ευκαιρία να της το λες και να το τονίζεις σε όλους μας. Τώρα λοιπόν μπορείς να χαρείς. Δικαιώθηκες! Και ευτυχώς που τώρα είμαι τυφλός και δεν μπορώ να δω την ευτυχία στο πρόσωπό σου!
-Ντολόρες: Έχεις δίκαιο αγόρι μου… Λυπάμαι.. Όπως και να ήτανε ότι και να έκανε είναι μάνα σου και οφείλω να το σεβαστώ! Αλλά να ξέρεις ποτέ μου δεν την χώνεψα και ευτυχώς που είσαι τυφλός γιατί στην κηδεία της θα χαμογελώ και θα είμαι ντυμένη στα κόκκινα!
-Τσικίτα: Σταματήστε δεν βλέπετε ότι τον πικραίνετε?
-Ντολόρες: (Προς τον Αλμπέρτο) Ποιο είναι αυτό το κήτος?
-Τσικίτα: Σας παρακαλώ! Πως μου μιλάτε έτσι!
-Κάρλος: Η ξαδέρφη μου είναι!
-Ντολόρες: Και τι έγινε? Έφαγε την μητέρα σας? Αχαχαχαχαχαχαχαχα
-Αλμπέρτο: Γιαγιά!
-Ντολόρες: Σκασμός κι εσύ χαμένο! Γιαγιά και γιαγιά!
-Κάρλος: Μην τσακώνεστε! Οι άνθρωποι μέσα ψυχορραγούν! Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι για να γίνουν καλά οι άνθρωποι που αγαπάμε και μας αγαπούν!
Ο θεράπων ιατρός των 5 τραυματισμένων βγαίνει στην αίθουσα αναμονής και κατευθύνεται προς το μέρος του Κάρλος του Αλμπέρτο της Ντολόρες και της μικρής Καρλίττας.
-Κάρλος: Γιατρέ! Πείτε μας τι συμβαίνει!
-Ιατρός: Τα πράγματα είναι σοβαρά….
-Ντολόρες: Θεέ μου!
-Ιατρός: Ο κύριος Αλεσάντρο σταθεροποιήθηκε, ο Χόρχε θα χρειαστεί κι άλλη εγχείρηση στο στομάχι και η Καρλόττα θα αρχίσει χημειοθεραπείες μετά την αφαίρεση του όγκου στο κεφάλι. Η Σάντρα ανακαλύψαμε ότι είναι έγκυος και ετοιμαζόμαστε να κάνουμε τεστ ταυτοποίησης για να βρούμε τον πατέρα. Η αδερφή σας Χουανίτα είναι σε κόμμα… Αυτά προς το παρόν…Λυπάμαι
-Κάρλος: Θεέ μου…. Τι άλλο θα μας συμβεί σε αυτή τη ζωή!
-Αλμπέρτο: Γιατρέ μπορούμε να τους δούμε?
-Ιατρός: Φυσικά, αλλά ένας κάθε φορά. Είναι πολύ αναστατωμένοι και ταλαιπωρημένοι!
Στο δωμάτιο της Σάντρα μπαίνει ο αδερφός της Αλμπέρτο.
-Αλμπέρτο: Αδερφούλα μου… είσαι καλά?
-Σάντρα: Πονάω παντού…
-Αλμπέρτο: Ο γιατρός μας είπε για το μωρό! Ποιανού είναι Σάντρα?
-Σάντρα: Με φέρνεις σε δύσκολη θέση Αλμπέρτο…
-Αλμπέρτο: Σάντρα, πες μου! Πες μου ποιανού είναι το παιδί που κουβαλάς στα σπλάχνα σου?
-Σάντρα: Το παιδί…. το παιδί… είναι… (την πιάνουν τα κλάματα) Ήταν μια νύχτα δροσερή πριν μια βδομάδα περίπου…ξάπλωσα στο κρεβάτι της θείας Καρλόττας και την περίμενα να έρθει για ύπνο… είχα αποφασίσει να της εξομολογηθώ όλη την αλήθεια για τον έρωτά μου με τον φτωχό κηπουρό μας Χόρχε. Και με πήρε ο ύπνος περιμένοντας… και τότε νιώθω έναν άντρα να ξαπλώνει δίπλα μου και να αρχίζει να με φιλάει στο σβέρκο… νόμισα ότι ήταν ο Χόρχε, οπότε άρχισα να τον φιλάω…ήταν σκοτάδι και ήμουν μισοκοιμισμένη…δεν έβλεπα τίποτα… (τα κλάματα γίνονται πιο δυνατά) μην με πιέζεις σε παρακαλώ……
Στο δωμάτιο του Αλεσάντρο μπαίνει η Ντολόρες
-Ντολόρες: Γιόκα μου! Είσαι καλα?
-Αλεσάντρο: Ναι μητέρα, δόξα σοι ο θεός! Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τους ΄υπόλοιπους…
-Ντολόρες: Μην τα σκέφτεσαι αυτά τώρα, κοίταξε να γίνεις καλά και όλα θα έρθουν όπως πρέπει…
-Αλεσάντρο: Μητέρα…πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι… Κάτι το οποίο με βασανίζει και θέλω να το βγάλω από μέσα μου…
-Ντολόρες: Με τρομάζεις…. Λέγε!
-Αλεσάντρο: Η Καρλόττα…
-Ντολόρες: Ο Αλφόνσο εννοείς…
-Αλεσάντρο: Ψέματα! Η Καρλόττα δεν είναι ο αδερφός μου ο Αλφόνσο! Είπα ψέματα! Πριν 12 χρόνια περίπου γνώρισα μία γυναίκα, την ερωτεύτηκα και την έκανα ερωμένη μου… Ο καιρός περνούσε και ο έρωτάς μας φούντωνε… Δεν ήθελα όμως να χωρίσω την Ελβίρα για χάρη των παιδιών αλλά και της κοινωνικής μου υπόστασης. Και επίσης αυτή η γυναίκα…. δεν ήταν ακριβώς γυναίκα… ήταν… τρανσέξουαλ…
-Ντολόρες: Η Καρλόττα!
-Αλεσάντρο: Ακριβώς…
-Ντολόρες: Και ο αδερφός σου?
-Αλεσάντρο: Μητέρα ο αδερφός μου… ο γιος σου Αλφόνσο… είναι νεκρός! Δεν ήθελα να είσαι δυστυχισμένη που ο γιος σου πέθανε σε ένα αυτοκινητιστικό και έτσι αποφάσισα να κρύψω τον θάνατό του και να πω ότι η Καρλόττα είναι ο Αλφόνσο και αποφάσισε να γίνει γυναίκα… Και με αυτό τον τρόπο και εσύ θα είχες άγνοια για τον τραγικό χαμό του γιου σου αλλά κι εγώ θα είχα την αγαπημένη μου κοντά μου χωρίς κανένας να υποψιαστεί το οτιδήποτε…
-Ντολόρες: Μα η Καρλόττα τα έχει με τον Χόρχε…
-Αλεσάντρο: ΤΙ…?
Στο δωμάτιο της Χουανίτα ο Κάρλος κάθεται γονατιστός δίπλα από το κρεβάτι της και της κρατάει το χέρι κλαίγοντας…
-Κάρλος: Αδερφούλα μου… Εγώ φταίω! Εγώ φταίω που είσαι σε αυτή την κατάσταση! Αν δεν έκανα αυτή την τρέλα με την απαγωγή δεν θα ξέφευγαν τα πράγματα από τον έλεγχο και δεν θα κατέληγες σε αυτή την κατάσταση…σε κόμμα και πυροβολημένη! Αν πεθάνεις δεν θα συγχωρέσω ποτέ τον εαυτό μου! ΠΟΤΕ!!
Η Χουανίτα ανοίγει τα μάτια ξαφνικά! Γυρνάει το κεφάλι και κοιτάει τον αδερφό της…
Πίσω στο δωμάτιο της Σάντρα ο Αλμπέρτο περιμένει με αγωνία να μάθει ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού που κουβαλάει στα σπλάχνα της
-Αλμπέρτο: Σάντρα… λέγε το μεγάλο μυστικό σου!
-Σάντρα: Ο πατέρας του παιδιού μου είναι….είναι… Θεέ μου… έκανα σεξ με τον πατέρα μας! Ο άντρας που ξάπλωσε δίπλα μου και κάναμε σεξ είναι ο πατέρας μας!
-Αλμπέρτο: Θεέ μου, μα πως? Τι γύρευε στο κρεβάτι της θείας Καρλόττας?
Πίσω στο δωμάτιο της Χουανίτα ο Κάρλος έχει μείνει άναυδος στη θέα της μικρής του αδερφής με ανοιχτά τα μάτια να τον κοιτάζει…
-Κάρλος: Θεέ μου συνήλθες από το κόμμα! Γιατρέ! Γιατρέεεε!
Η Χουανίτα του αρπάζει το χέρι και τον κοιτάει έντονα στα μάτια… Αυτός σαστίζει… πριν προλάβει να αντιδράσει η Χουανίτα ξανακλείνει τα μάτια και ο παλμογράφος δείχνει ευθεία γραμμή… Ο συναγερμός στο νοσοκομείο αντηχεί στους διαδρόμους… Η Χουανίτα κινδυνεύει…
































