Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν!
Όχι, δε θα μιλήσω για το «Γεφύρι της Άρτας», αλλά για ένα άλλο γεφύρι που λέγετε «Δημόσια έργα στην Κύπρο», όπου ολημερίς χτίζονται και τα βράδια γκρεμίζονται! Δεν ξέρω αν μας ακολουθεί η κατάρα του πρωτομάστορα που για να στεριώσει επιτέλους το γεφύρι πρέπει να χτίσουμε μέσα τη γυναίκα του! Το θέμα είναι ότι στην δική μας περίπτωση τον πρωτομάστορα και τους εργάτες του πληρώνουμε εμείς με τους φόρους και τις άδειες κυκλοφορίας των αυτοκινήτων μας! Και η πολιτεία πέρνει αυτά τα λεφτά, που κάποιοι άνθρωποι καταβάλλουν με μόχθο, και τα σκορπούν ελαφρά τη καρδία σε έργα τα οποία δεν τελειώνουν ποτέ! Άρα πληρώνουμε την ίδια μας την ταλαιπωρία! Γιατί όταν δεν μπορεί το τάδε υπουργείο με το δείνα δημαρχείο, ή τελωσπάντων οι φορείς που υπ’ ευθύνη τους πραγματοποιείται ένα δημόσιο έργο, δεν καταφέρνουν να έρθουν σε μία συνεννόηση για την σωστή οργάνωση των εργασιών, τότε συμβαίνει αυτό που έχουμε ζήσει και θα ζήσουμε όλοι μας ουκ ολίγες φορές! Να έρχετε ένας εκσκαφέας τη μία μέρα, να σκάβει πέντε λάκκους και να φεύγει. Να έρχετε την επόμενη μέρα μια μπουλτόζα και με το χώμα να κλείνει τις τρύπες της προηγούμενης μέρας και ένας άλλος εκσκαφέας να ανοίγει άλλες. Την επομένη να έρχετε ένα συνεργείο και να περνάει σωλήνες στις τρύπες αυτές και στη συνέχεια μια μπουλτόζα να τις κλέινει και να στρώνουν οδόστρωμα. Κι εκεί που λες «επιτέλους τελείωσαν» μετά από δύο μέρες σε ξυπνάει ο εκκωφαντικός θόρυβος από το γεωτρύπανο που σκίζει το φρέσκο οδόστρωμα για να έρθει ένας άλλος εκσκαφέας να σκάψει για να έρθει ένα άλλο συνεργείο να βγάλει του προχθεσινούς σωλήνες για να βάλει άλλους! Και μην μου πείτε ότι υπερβάλλω! Το έχετε δει με τα μάτια σας! Για παράδειγμα οι γειτονιές του Παραλιμνίου είναι σκαμμένες σχεδόν τρεις εβδομάδες και κατά καιρούς έρχονται 2-3 εργάτες και «παίζουν» μέχρι να έρθει η ώρα να σχολάσουν, ενώ η περίφημη Λεωφόρος 1ης Απριλίου είναι σκαμμένη περίπου έξι μήνες! Και το τραγικό είναι ότι κανένας από τους αρμόδιους, πόσο μάλλον οι εργάτες και αυτοί που τους επιβλέπουν, δεν νοιάζονται ούτε στο ελάχιστο για τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες θα μπορέσουν να έχουν πρόσβαση είτε στα σπίτια τους, είτε στα καταστήματά τους, είτε ακόμα και στο δρόμο που βρίσκεται το σπίτι τους! Και τι εννοώ; Επί δύο μέρες όλο ο δρόμος μπροστά από την πολυκατοικία που μένω ήταν σκαμμένος σε όλο το μήκος του με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πρόσβαση των κατοίκων στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας και αυτό χωρίς προειδοποίηση! Δηλαδή, αν είχες προλάβει να βγεις απο το χώρο στάθμευσης είχε καλώς, μπορούσες να το βάλεις στον παράλληλο δρόμο και να περπατήσεις. Αν δεν είχες προλάβει να βγεις πριν αρχίσει το σκάψιμο τότε την έβαψες! Και το ακόμα πιο τραγικό ξέρετε ποιο είναι; Ότι αυτούς τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για όλα αυτά τα τραγελαφικά γεγονότα τους έχουμε βάλει εμείς στη θέση που βρίσκονται με την ψήφο μας που κάθε φορά ρίχνουμε στην κάλπη σαν να είναι σκουπιδάκι! Με λίγα λόγια κάθε φορά που ψηφίζουμε παίρνουμε τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας. Και γιατί το κάνουμε αυτό κάθε φορά; Γιατί τον μέσο κύπριο πολίτη δεν τον ενδιαφέρει αν ο πρόεδρος, ο δήμαρχος, ο βουλευτής ή ο οποιοσδήποτε αργόσχολος είναι άξιος να βρίσκεται στη θέση που απλόχερα του χαρίζουμε αλλά το αν είναι του κόμματος! Και αν διαλέγαμε το κόμμα για την αξία των πρεσβευτών του ή τις θέσεις του απέναντι στα διάφορα ζητήματα θα το δεχόμουν. Αλλά το γεγονός ότι διαλέγουμε το κόμμα που τυφλά, και καλύτερα να πω σαν πρόβατα, υποστηρίζουμε επειδή αυτό υποστήριζαν οι γονείς μας ή επειδή η ομάδα που υποστηρίζουμε στο ποδόσφαιρο είναι το Αποέλ ή η Ομόνοια τότε κακό του κεφαλιού μας! Και αν το μέγιστο πρόβλημά μας ήταν το σκαμμένα οδοστρώματα θα ήταν υπερβολικά τα παραπάνω λόγια και άνευ σημμασίας. Το γεγονός, όμως, ότι με την ίδια αναισθησία και ανευθυνότητα χειρίζονται και τα σοβαρότερα προβλήματα του τόπου μας όπως είναι η ανεργία και η οικονομική κατρακύλα, όπως, και το μέγιστο όλων, το κυπριακό ζήτημα και τα τουρκικά στρατεύματα που επί 36 χρόνια κρατούν το 37% της πατρίδας μας, θα έπρεπε να μας βάλει σε σκέψεις την επόμενη φορά που θα σταυρώσουμε το αντίστοιχο τετραγωνάκι στο ψηφοδέλτιο και θα το ρίξουμε στην κάλπη!
